Nurt klasyczny i awangardowy w poezji współczesnej - konspekt

3. Stanisław Grochowiak - przedstawiciel turpizmu

a) „Czyści"

  • Fascynacja brzydotą

    „Wolę brzydotę

    Jest bliżej krwiobiegu

    Słów gdy prześwietlać

    Je i udręczać."

  • Brak interpunkcji

    „Są bo na świecie ludzie tak wymyci

    Że gdy przechodzą

    Nawet pies nie warknie."

b) „Don Kiszot"

  • Wulgaryzmy

    „Sanczo żarł kiszkę z bydlęcą krwią,

    oczyszczał gnaty zaciętym nożykiem."

  • Prozaizmy

    „I wreszcie rycerz obumarł. Klap! ..."

  • Język potoczny

    „A Pansa spłodził szesnaście bab,

    Pięciu chłopaków do tego, co trzeba."

  • Fascynacja brzydotą

    „Sanczo żarł kiszkę z bydlęcą krwią,

    oczyszczał gnaty zaciętym nożykiem."

 

4. Andrzej Bursa

a) „Sobota"

  • Brak interpunkcji

    „Boże jaki miły wieczór

    tyle wódki tyle piwa

    a potem plątanina

    w kulisach tego raju."

  • Wulgaryzmy

    „mam w dupie małe miasteczka"

  • Dosadność

    „mam w dupie małe miasteczka! "

b) „Miłość"

  • Brak interpunkcji

    „To nie istniejące niemowlę

    jest oczkiem w głowie naszej miłości

    kupujemy mu wyprawki w aptekach

    i w sklepikach z tytoniem"

  • Język potoczny

    „Tylko rób tak żeby nie było dziecka"

  • Przedmioty ze sfery nieestetycznej

    „ ... aaa

    płacze nam ciągle i histeryzuje

    wtedy trzeba mu opowiedzieć historyjkę

    o precyzyjnych szczypcach

    których dotknięcie nic nie boli

    i nie zostawia śladu"

  • Dosadność

    „Tylko rób tak żeby nie było dziecka".

Strony: 1 2 3 4 5 6 7

Powiązane kategorie

» Czesław Miłosz
» Tadeusz Różewicz
» Zbigniew Herbert

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Czesław Miłosz

Czesław Miłosz (ur. 30 czerwca 1911 w Szetejniach na Litwie, zm. 14 sierpnia 2004 w Krakowie) – polski poeta, laureat literackiej nagrody Nobla w 1980 roku. Otrzymał tytuł Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Kawaler Orderu Orła Białego.

Wiersze Czesława Miłosza są intelektualne, a metafory jakich używa – sugestywne. Jego twórczość z lat 30, przed II wojną światową jest przesycona katastrofizmem. Dominuje w niej rozmach, metaforyczność, rytmiczność, wizje apokalipsy. Wiersze pisane podczas wojny nie mają już w sobie tyle patosu. Są znacznie mniej ozdobne. Poeta stawia na komunikatywność wiersza – na zrozumiałość zawartych w nim treści filozoficznych i intelektualnych. Po wojnie poeta podjął tematykę bardziej filozoficzną. Szczególnie upodobał sobie formę traktatu. W wydanym w tomie Światło dzienne Traktacie moralnym piętnuje zanik wartości, krytykuje brak moralności i wskazuje na to, co jego zdaniem, należałoby zmienić w ludzkiej mentalności.

Oprócz wielu poezji Czesław Miłosz napisał także eseje (Rodzinna Europa, Zniewolony Umysł, Ziemia Ulro, Ogród nauk), powieści (Dolina Issy) oraz dziennik (Rok myśliwego).

Źródło: Wikipedia

» Strona główna: Czesław Miłosz

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: