Nurt klasyczny i awangardowy w poezji współczesnej - konspekt

Udowodnij, że we współczesnej poezji polskiej występuje zarówno nurt klasyczny, jak i awangardowy.

Zasadnicze nurty poetyckie współczesności koncentrują się wokół dwóch „biegunów poezji współczesnej" - Przybosia i Miłosza. Po roku 1956 rozwijają sie dwa zasadnicze nurty poetyckie: pierwszy - nastawiony na słowo poetyckie, drugi - na związki poezji z tradycją, czyli awangardyzm i klasycyzm. Wokół tych „biegunów" skupiają się różne indywidualności poetyckie.

I. Nurt awangardowy.

1. Tadeusz Różewicz

a) „Ocalony"

• Rezygnacja z interpunkcji

  „Szukam nauczyciela i mistrza

  niech przywróci mi wzrok słuch i mowę

  niech jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia

  niech oddzieli światło od ciemności."

• Świadoma prozaizacja

  „Mam dwadzieścia cztery lata

  ocalałem

  prowadzony na rzeź."

• Brak typowych środków poetyckiego obrazowania

  „Człowieka tak się zabija jak zwierzę"

• Funkcję tropów stylistycznych pełnią elementy struktury, np. jednowyrazowe wersy:

  „widziałem

  człowieka który był jeden

  występny i cnotliwy."

• Prosty potoczny język:

  „widziałem:

  furgony porąbanych ludzi

  którzy nie zostaną zbawieni."

• Eliptyczność składni:

  „cnota i występek

  prawda i kłamstwo

  piękno i brzydota

  męstwo i tchórzostwo."

b) „Lament"

• Rezygnacja z interpunkcji:

  „Okaleczony nie widziałem

  ani nieba ani róży

  ptaka gniazda drzewa

  świętego Franciszka

  Achillesa i Hektora"

• Świadoma prozaizacja:

  „mam lat dwadzieścia

  jestem mordercą

  jestem narzędziem

  tak ślepym jak miecz

  w dłoni kata"

• Ascetyczna leksyka:

  „nie jestem młody

  niech was moja niewinność

  nie wzrusza"

• Potoczny język:

  „zamordowałem człowieka

  i czerwonymi palcami

  gładziłem białe piersi kobiet."

Strony: 1 2 3 4 5 6 7